Ebiatar

Znaczenie imienia: Ojciec obfitości

Fakty biblijne

Kapłan rozpoczynający swoją działalność w mieście kapłańskim Nob, syn Achimeleka, wnuk Achituba, który był potomkiem Helego, kapłana w Szilo (1 Sm 14, 3). Działał w czasach Saula, był jedynym, który przeżył masakrę urządzoną przez króla w odwecie za pomoc, jaką mieszkańcy Nob udzielili Dawidowi. Zaraz potem uciekł do oddziałów Dawida, przynosząc ze sobą efod, zawierający napierśnik z kamieniami wyrocznymi Urim i Tummim. Dzięki temu Dawid mógł radzić się Boga w sprawie pościgu za Amalekitami, czy też podczas ucieczki przed Saulem.

Gdy Dawid został królem, Ebiatar wspólnie z Sadokiem służył przy Arce Bożej w Świątyni. Jednakże tuż przed śmiercią Dawida Ebiatar przyłączył się do Adoniasza przeciwko Salomonowi, co wzbudziło gniew Batszeby, która powiedziała o wszystkim Dawidowi. Wtedy król kazał Sadokowi namaścić Salomona na króla, o czym doniósł Adoniaszowi Jonatan, syn Ebiatara.

Po śmierci Dawida Salomon pozbawił Ebiatara godności kapłana Pańskiego, zsyłając go do posiadłości rodzinnej w Anatot (1 Krl 2,26-27). Abiatar był ostatnim przedstawicielem rodu Helego.

Wersety biblijne

1 Sm 22,20–23; 1 Sm 23,6–12; 1 Sm 30,7–8; 2 Sm 8,17; 2 Sm 15,24–36' 2 Sm 17,15–21; 1 Krl 1,7–8; 1 Krl 2,26–27; 1 Krl 2,35

Ciekawostki

  • W niektórych miejscach Starego Testamentu pojawiają się trudności związane z imionami Achimelek i Ebiatar, ponieważ oba imiona występują w tej samej rodzinie kapłańskiej. Zagadnienie to jest przedmiotem analiz tekstologicznych, jednak Biblia jednoznacznie przedstawia Ebiatara jako syna Achimeleka, który ocalał z masakry kapłanów w Nob.
  • Ebiatar jest jednym z nielicznych bohaterów biblijnych, których życie łączy panowanie trzech kolejnych władców Izraela: Saula, Dawida i Salomona.

Zachęta do lektury

Aby poznać historię Ebiatara, warto przeczytać rozdziały 22–30 Pierwszej Księgi Samuela oraz początek Pierwszej Księgi Królewskiej.