Znaczenie imienia: ten, którego Jahwe ochrania
Fakty biblijne
Jakub był synem Zebedeusza i Salome oraz starszym bratem apostoła Jana. Razem z ojcem prowadzili działalność rybacką na Jeziorze Galilejskim. Gdy Jezus powołał Jakuba i Jana, pozostawili łódź oraz ojca i poszli za Nim (Mt 4,21-22; Mk 1,19-20).
Jakub należał do grona rybaków znad Jeziora Galilejskiego. Razem z bratem Janem oraz z Szymonem Piotrem i Andrzejem uczestniczył w niektórych wydarzeniach publicznej działalności Jezusa już na początku Jego służby (Mk 1,21-31). Ewangelista Łukasz nazywa Jakuba i Jana wspólnikami Szymona Piotra w pracy rybackiej (Łk 5,10).
Jezus nadał Jakubowi i Janowi przydomek Boanerges, co oznacza „synowie gromu” (Mk 3,17). Biblia nie wyjaśnia dokładnie powodów nadania tego przydomka, ale ukazuje obu braci jako osoby o wyrazistym charakterze. Gdy mieszkańcy pewnej samarytańskiej wioski nie przyjęli Jezusa, Jakub i Jan zaproponowali sprowadzenie ognia z nieba na jej mieszkańców (Łk 9,51-56).
Jakub należał do najbliższego grona uczniów Jezusa. Wraz z Piotrem i Janem był świadkiem wskrzeszenia córki Jaira, przemienienia Jezusa na górze oraz modlitwy w ogrodzie Getsemani (Mk 5,37; Mk 9,2; Mk 14,33).
Wraz z Piotrem, Andrzejem i Janem należał także do czterech uczniów, którzy zadali Jezusowi pytania dotyczące przyszłych wydarzeń i końca obecnego wieku na Górze Oliwnej (Mk 13,3-4).
Razem z Janem poprzez swoją matkę poprosił Jezusa o szczególne miejsca w Jego chwale, siedząc po Jego prawej i lewej stronie. Jezus odpowiedział, że nie do Niego należy rozdawanie tych miejsc, ale zapowiedział, że będą uczestniczyć w cierpieniach związanych z podążaniem za Nim (Mk 10,35-40). Matka Jakuba należała do kobiet towarzyszących Jezusowi i była obecna przy ukrzyżowaniu (Mt 27,55-56).
Po zmartwychwstaniu i wniebowstąpieniu Jezusa Jakub należał do grona apostołów oczekujących w Jerozolimie na spełnienie obietnicy zesłania Ducha Świętego (Dz 1,13).
Jakub jest pierwszym z apostołów, którego śmierć opisuje Nowy Testament. Król Herod Agryppa I kazał go zabić mieczem, chcąc przypodobać się części przywódców żydowskich (Dz 12,1-2).
Wersety biblijne
Mat. 4,21-22; 20,20-21; 27,56; Mk 3,17; 5,37; 10,35-40; 26, 37; Łuk. 5,10; 8, 49; 9,28.49-55; Dz. Ap. 12,1-3; Jak. 1,1; Gal 2,9;
Ciekawostki
- W Nowym Testamencie występuje kilku mężczyzn noszących imię Jakub. Apostoł Jakub, syn Zebedeusza, nie jest tą samą osobą co Jakub, syn Alfeusza, ani Jakub, brat Pański.
- W Nowym Testamencie występuje kilku mężczyzn noszących imię Jakub. Oprócz Jakuba, syna Zebedeusza, wymieniani są między innymi Jakub, syn Alfeusza, Jakub zwany bratem Pańskim oraz Jakub Mniejszy. Nie wszystkie kwestie związane z ich wzajemną identyfikacją da się jednoznacznie rozstrzygnąć na podstawie samego tekstu biblijnego.
- Biblia nigdy wprost nie mówi, że Jakub był starszym bratem Jana, jednak w większości wzmianek Jakub wymieniany jest przed Janem, dlatego wielu badaczy uważa go za starszego z braci.
- Matka Jakuba i Jana należała do grona kobiet towarzyszących Jezusowi i wspierających Jego służbę (Mt 27,55-56; Mk 15,40-41).
- Biblia nie opisuje okoliczności działalności Jakuba po zmartwychwstaniu Jezusa aż do wzmianki o jego śmierci w Dziejach Apostolskich.
Zachęta do lektury
Aby poznać rolę Jakuba w gronie najbliższych uczniów Jezusa, warto przeczytać Ewangelię Marka.