Tamar była synową Judy. Najpierw została żoną Era, pierworodnego syna Judy, który zmarł bezdzietnie. Zgodnie ze zwyczajem lewiratu została następnie żoną Onana, lecz i on zmarł, nie pozostawiając potomstwa. Juda obiecał jej później za męża swojego trzeciego syna, Szelę, jednak obietnica ta nie została spełniona (Rdz 38,6–14).

Po pewnym czasie Tamar zdjęła szaty wdowie, zakryła twarz welonem i usiadła przy drodze. Juda nie rozpoznał swojej synowej i uznał ją za nierządnicę. W zamian za obietnicę zapłaty zażądała jego sygnetu, sznura i laski jako zastawu. Z tego spotkania Tamar poczęła bliźnięta (Rdz 38,14–18).

Gdy po kilku miesiącach dowiedziano się o jej ciąży, Juda polecił ją sprowadzić. Wtedy Tamar okazała pozostawione jej przez Judę przedmioty, wskazując, że ojcem dziecka jest ich właściciel. Juda rozpoznał swoje rzeczy i powiedział: „Ona jest sprawiedliwsza ode mnie, bo nie dałem jej za żonę memu synowi Szeli” (Rdz 38,24–26).

Tamar urodziła bliźnięta: Peresa i Zeracha. Peres został wymieniony w rodowodzie króla Dawida oraz Jezusa Chrystusa (Rdz 38,27–30; Mt 1,3; Łk 3,33).

Wersety biblijne

Rdz 38; Rt 4,12; Mt 1,3; Łk 3,33.

Ciekawostka

W opisie spotkania Judy z Tamar autor używa dwóch różnych hebrajskich określeń odnoszących się do nierządnicy. W Rdz 38,15 Juda uznaje Tamar za nierządnicę (zonah), natomiast w Rdz 38,21–22 wysłannik Judy pyta o nierządnicę świątynną (qedeszah). Biblia nie wyjaśnia przyczyny użycia dwóch różnych określeń, dlatego nie należy wyciągać z tego jednoznacznych wniosków.

Zachęta do lektury

Aby poznać historię Tamar, warto przeczytać 38. rozdział Księgi Rodzaju.