Znaczenie imienia: Wyproszony u Boga

Fakty biblijne

Saul był synem Kisza z pokolenia Beniamina i pierwszym królem Izraela. Biblia opisuje go jako mężczyznę wyróżniającego się wyglądem i wzrostem. Był wyższy od wszystkich innych Izraelitów.

W czasach proroka Samuela starsi Izraela zażądali ustanowienia króla. Gdy Saul poszukiwał zaginionych oślic swojego ojca, spotkał Samuela. Na polecenie Boga prorok namaścił go na przyszłego króla Izraela. Następnie Saul został publicznie wskazany przez losowanie przed całym ludem.

Na początku swojego panowania odniósł zwycięstwo nad Ammonitami, uwalniając mieszkańców Jabesz-Gilead. Później wielokrotnie prowadził wojny z Filistynami, którzy stanowili jedno z głównych zagrożeń dla Izraela. W walkach tych ważną rolę odgrywał również jego syn Jonatan.

Podczas wojny z Filistynami Saul złożył ofiarę przed przybyciem Samuela, choć miał czekać na proroka. Później otrzymał polecenie wystąpienia przeciw Amalekitom. Po zwycięstwie oszczędził jednak króla Agaga oraz część zdobytych zwierząt. Samuel przekazał wtedy Saulowi, że Bóg odrzucił go jako króla.

W późniejszych latach panowania Saul coraz częściej występował przeciw Dawidowi. Po zwycięstwie Dawida nad Goliatem młody wojownik zyskał uznanie w Izraelu i został związany z dworem królewskim. Saul wielokrotnie próbował go schwytać lub zabić, lecz Dawid unikał tych prób i dwukrotnie oszczędził królowi życie, gdy miał możliwość go zabić.

Przed ostatnią bitwą z Filistynami Saul udał się do kobiety mieszkającej w Endor, która zajmowała się wywoływaniem duchów. Następnie wyruszył do walki na górze Gilboa. W bitwie zginęli jego synowie Jonatan, Abinadab i Malkiszua, a sam Saul został ciężko ranny przez filistyńskich łuczników. Wobec groźby pojmania upadł na własny miecz i zmarł.

Filistyni zabrali jego ciało oraz ciała jego synów i wystawili je na murze Bet-Szean. Mieszkańcy Jabesz-Gilead zabrali je stamtąd i pochowali. W późniejszym czasie Dawid przeniósł kości Saula i Jonatana do rodzinnego grobu Kisza.

Saul miał żonę Achinoam, kilku synów, spośród których najbardziej znany był Jonatan, oraz dwie córki — Merab i Mikal.

Według Dziejów Apostolskich Saul panował nad Izraelem przez czterdzieści lat.

Wersety biblijne

1 Sm rozdz. 9-31; 2 Sm 1; 21:12-14; 1Kron 8,33; 9,39; 10,1-14; Dz 13:21

Ciekawostki

• Gdy Saul został wybrany na króla, ukrył się wśród bagaży (1 Sm 10:22).

• Biblia podaje, że Saul był wyższy od wszystkich innych Izraelitów o głowę. Sformułowanie pochodzi bezpośrednio z opisu Saula w Biblii: „Nie było wśród Izraelitów piękniejszego od niego mężczyzny; od ramion wzwyż przewyższał cały lud.” (1 Sm 9:2) Oznacza ono, że Saul był wyjątkowo wysoki. Gdy stał wśród innych ludzi, jego barki (ramiona) znajdowały się mniej więcej na wysokości głów większości Izraelitów, a jego głowa wystawała ponad tłum.

• W młodości Saul prorokował wśród proroków, co dało początek powiedzeniu: „Czy i Saul jest między prorokami?” (1 Sm 10:11–12).

• Dowódcą wojsk Saula był jego krewny Abner, syn Nera (1 Sm 14:50–51).

• W pieśni żałobnej Dawid nazwał Saula i Jonatana „szybszymi od orłów i silniejszymi od lwów” (2 Sm 1:23).

• W opisie śmierci Saula występują dwa przekazy. Pierwszy opisuje jego śmierć po upadku na własny miecz (1 Sm 31:4–6), natomiast później Amalekita powiedział Dawidowi, że dobił rannego króla (2 Sm 1:6–10). Biblia nie wyjaśnia tej rozbieżności.

Zachęta do lektury

Aby poznać historię Saula, warto przeczytać Pierwszą Księgę Samuela.