Tadeusz (apostoł)

 Znaczenie imienia: sprytny, odważny

Fakty biblijne

Tadeusz był jednym z dwunastu apostołów wybranych przez Jezusa. Należy do grona apostołów, o których Ewangelie przekazują bardzo niewiele informacji poza umieszczeniem ich na listach Dwunastu.

Ewangelie Mateusza i Marka wymieniają go pod imieniem Tadeusz. Natomiast Ewangelia Łukasza i Dzieje Apostolskie zamiast Tadeusza wymieniają Judę Jakubowego. Ponieważ na wszystkich czterech listach Dwunastu występuje w tym samym miejscu jeden apostoł, powszechnie przyjmuje się, że chodzi o tę samą osobę noszącą dwa imiona lub imię i przydomek.

Podczas Ostatniej Wieczerzy Tadeusz, nazwany przez Jana „Judaszem, nie Iskariotą”, zadał Jezusowi pytanie: „Panie, cóż się stało, że nam masz się objawić, a nie światu?”. Jezus odpowiedział, że objawi się tym, którzy Go miłują, zachowują Jego słowo, a Ojciec i Syn uczynią u nich swoje mieszkanie.

Po zmartwychwstaniu i wniebowstąpieniu Jezusa Tadeusz przebywał wraz z pozostałymi apostołami w Jerozolimie, oczekując spełnienia obietnicy zesłania Ducha Świętego.

Poza tymi wzmiankami Biblia nie przekazuje szczegółów dotyczących jego dalszej działalności.

Wersety biblijne

Mt 10,2–4; Mk 3,16–19; Łk 6,13–16; J 14,22–23; Dz 1,13

Ciekawostki

  • W Nowym Testamencie występuje kilku mężczyzn noszących imię Juda. Aby odróżnić apostoła od Judasza Iskarioty, Ewangelia Jana określa go jako „Judasza, nie Iskariotę” (J 14,22).
  • Nie jest pewne, czy Tadeusz był drugim imieniem Judy Jakubowego, czy też jego przydomkiem. Biblia nie wyjaśnia tej kwestii, dlatego nie należy przedstawiać żadnej z tych możliwości jako pewnika.
  • Część badaczy utożsamia Tadeusza z autorem Listu Judy, jednak sam Nowy Testament nie stwierdza tego wprost. Autor listu przedstawia się jako „Juda, sługa Jezusa Chrystusa i brat Jakuba” (Jud 1,1), nie nazywając siebie apostołem. Z tego względu identyfikacja ta pozostaje przedmiotem dyskusji.

Zachęta do lektury

Aby poznać wszystkie biblijne wzmianki o Tadeuszu, warto przeczytać listy apostołów w Ewangeliach oraz rozmowę Jezusa z Judaszem, nie Iskariotą, podczas Ostatniej Wieczerzy (J 14).