Znaczenie imienia: człowiek pokoju

Fakty biblijne

Salomon był synem Dawida i Batszeby. Po jego narodzinach prorok Natan nadał mu także imię Jedidiasz, ponieważ Pan go umiłował.

Salomon został królem Izraela po Dawidzie. Jego objęcie tronu było związane z działaniami Batszeby, proroka Natana i samego Dawida, który wskazał go jako swojego następcę.

Na początku panowania Salomon prosił Boga o mądrość do sądzenia ludu. Biblia podaje, że Bóg dał mu mądrość, rozsądek oraz bogactwo i sławę. Jednym z najbardziej znanych przykładów jego mądrości jest rozstrzygnięcie sporu dwóch kobiet o dziecko.

Za panowania Salomona Izrael przeżywał czas pokoju, rozwoju i bogactwa. Salomon zorganizował administrację królestwa, prowadził działalność budowlaną i handlową oraz utrzymywał kontakty z innymi władcami. Odwiedziła go także królowa Saby, która chciała sprawdzić jego mądrość trudnymi pytaniami.

Najważniejszym dziełem Salomona była budowa świątyni w Jerozolimie. Świątynia została wzniesiona według przygotowań poczynionych przez Dawida, a po jej ukończeniu Salomon przewodniczył uroczystości poświęcenia i modlił się do Boga w obecności zgromadzonego Izraela.

Biblia podaje, że Salomon miał wiele żon i nałożnic, a jego cudzoziemskie żony skłoniły jego serce ku innym bogom. Z tego powodu Bóg zapowiedział rozdarcie królestwa, które nastąpiło po śmierci Salomona, za panowania jego syna Roboama.

Salomon jest łączony z mądrością, przysłowiami i pieśniami. Biblia przypisuje mu liczne przysłowia oraz pieśni, a jego imię pojawia się w tytułach lub tradycji ksiąg mądrościowych.

Wersety biblijne

2 Sm 12,24–25; 1 Krl 1,11–40; 1 Krl 2,1–12; 1 Krl 3,3–28; 1 Krl 4,20–34; 1 Krl 5–8; 1 Krl 9–10; 1 Krl 11,1–43; 2 Krn 1,1–13; 2 Krn 2–7; 2 Krn 9,1–31; Ne 13,26; Mt 6,29; Mt 12,42

Ciekawostki

Salomon występuje w Biblii także pod imieniem Jedidiasz. Imię to nadał mu prorok Natan po jego narodzinach. Oznacza ono „umiłowany przez Pana”.

Biblia łączy Salomona z mądrością i twórczością literacką. Według 1 Krl 4,32 wypowiedział trzy tysiące przysłów, a jego pieśni było tysiąc pięć. Tradycja wiąże z nim Księgę Przysłów, Pieśń nad Pieśniami i Księgę Koheleta, ale zakres jego bezpośredniego autorstwa bywa różnie rozumiany.

W Nowym Testamencie Jezus wspomina Salomona jako przykład wielkiej chwały oraz mądrości, ale zestawia jego splendor i sławę z czymś większym: troską Boga o stworzenie oraz własnym posłannictwem.

Zachęta do lektury

Aby poznać historię Salomona, warto przeczytać 1 Krl 1–11 oraz 2 Krn 1–9.