Znaczenie imienia: urodzony w Babilonie

Fakty biblijne

Zorobabel był potomkiem królewskiego rodu Dawida. Biblia przedstawia go jako syna Szealtiela oraz jednego z przywódców Judejczyków, którzy wrócili z niewoli babilońskiej do Jerozolimy.

Po powrocie do kraju Zorobabel działał razem z Jozuem, synem Josadaka. Wspólnie stanęli na czele odbudowy życia religijnego w Jerozolimie. Najpierw odbudowano ołtarz i zaczęto składać ofiary zgodnie z Prawem Mojżesza. Następnie rozpoczęto prace przy odbudowie świątyni.

Budowa świątyni napotkała sprzeciw i została przerwana. W czasach króla Dariusza prorocy Aggeusz i Zachariasz zachęcali Zorobabela i Jozuego do wznowienia pracy. Zorobabel został nazwany namiestnikiem Judy, a prorocy wiązali z jego działalnością odbudowę świątyni.

Księga Zachariasza podkreśla, że Zorobabel położył fundament świątyni i że jego ręce miały dokończyć to dzieło. W Księdze Aggeusza Bóg zapowiada, że uczyni Zorobabela jak sygnet, co wskazuje na szczególne znaczenie jego osoby w historii odnowy Judy po powrocie z niewoli.

Zorobabel pojawia się również w rodowodach Jezusa Chrystusa w Ewangelii Mateusza i Ewangelii Łukasza.

Wersety biblijne

Ezd 2,2; Ezd 3,2–13; Ezd 4,1–5; Ezd 5,1–2; Ezd 6,14–15; Ne 7,7; Ag 1,1–15; Ag 2,1–23; Za 4,6–10; Mt 1,12–13; Łk 3,27

Ciekawostki

W większości miejsc Biblia przedstawia Zorobabela jako syna Szealtiela. W 1 Krn 3,19 pojawia się jednak informacja, że Zorobabel był synem Pedajasza. Biblia nie wyjaśnia tej różnicy. Możliwe wyjaśnienia dotyczą m.in. adopcji, lewiratu lub innego sposobu zapisu genealogii, ale są to hipotezy, a nie fakty podane wprost przez tekst biblijny.

Zorobabel ma szczególne znaczenie w historii Izraela po niewoli babilońskiej, ponieważ łączy w sobie dwa ważne wątki: odbudowę świątyni oraz ciągłość rodu Dawida.

Zachęta do lektury

Aby poznać działalność Zorobabela, warto przeczytać Księgę Ezdrasza oraz proroctwa Aggeusza i Zachariasza.