Znaczenie imienia: „szczęśliwy” lub „błogosławiony”

Fakty biblijne

W Biblii Feliks (pełne imię: Marek Antoniusz Feliks) to rzymski prokurator Judei, sprawujący urząd w latach ok. 52–60 n.e. Jako wyzwoleniec zyskał wysoką pozycję dzięki wpływom swego brata Pallasa, który był potężnym doradcą na dworze cesarza Klaudiusza.

Feliks zapisał się w historii jako nieudolny i skorumpowany zarządca. Józef Flawiusz opisuje, że jego rządy sprzyjały szerzeniu się bezprawia, rozbojów i buntów żydowskich zelotów. Często posługiwał się brutalną siłą, a jego decyzje były motywowane prywatnym interesem.

Z biblijnego punktu widzenia Feliks znany jest przede wszystkim z procesu apostoła Pawła w Cezarei (ok. 58–60 n.e.). Zgodził się wysłuchać jego sprawy po oskarżeniu przez przywódców żydowskich. Paweł wygłosił przed Feliksem mowę obronną, podkreślając swoje wierne wyznawanie Boga i nadzieję na zmartwychwstanie. Feliks znał podstawy „Drogi” (wczesnego chrześcijaństwa), ale wahał się — odraczał decyzję, licząc, że Paweł zapłaci mu łapówkę za uwolnienie. W międzyczasie kilkakrotnie rozmawiał z apostołem, szczególnie gdy towarzyszyła mu żona Druzylla, Żydówka z dynastii herodiańskiej, córka Heroda Agryppy I. Paweł mówił im o sprawiedliwości, wstrzemięźliwości i nadchodzącym sądzie — co wzbudziło niepokój Feliksa, ale nie doprowadziło do nawrócenia ani zmiany postawy.

Po dwóch latach Feliks został odwołany do Rzymu, gdzie musiał się tłumaczyć z licznych nadużyć. Aby przypodobać się Żydom, pozostawił Pawła w więzieniu, nie rozstrzygając jego sprawy.

Wersety biblijne

Dzieje Apostolskie 23:24, 26; Dzieje Apostolskie 24:1–27; Dzieje Apostolskie 25:14