Znaczenie imienia: „świąteczny”, „uroczysty”, „radosny”

Fakty biblijne

Festus, czyli Porcjusz Festus, był rzymskim namiestnikiem Judei, który objął urząd po Feliksie. W Biblii występuje w związku z procesem apostoła Pawła.

Po przybyciu do Judei udał się do Jerozolimy, gdzie arcykapłani i przywódcy żydowscy ponownie wysunęli oskarżenia przeciw Pawłowi. Prosili, aby sprowadzić go z Cezarei do Jerozolimy, planując po drodze zasadzkę na jego życie. Festus odmówił i polecił, by oskarżyciele przybyli do Cezarei, gdzie sprawa miała zostać rozpatrzona (Dz 25,1-5).

Podczas rozprawy Paweł oświadczył, że nie zawinił ani przeciw Prawu żydowskiemu, ani świątyni, ani cesarzowi. Festus zaproponował Pawłowi proces w Jerozolimie, chcąc zyskać przychylność przywódców żydowskich (Dz 25,9). Gdy Festus zaproponował przeniesienie procesu do Jerozolimy, Paweł skorzystał z przysługującego mu prawa obywatela rzymskiego i odwołał się do cesarza. Festus przyjął to odwołanie i postanowił wysłać Pawła do Rzymu (Dz 25,6-12). 

Ponieważ nie był pewien, jakie zarzuty powinien przedstawić cesarzowi, Festus przedstawił sprawę królowi Agryppie II, który przybył do Cezarei wraz z Bereniką. W ich obecności Paweł wygłosił swoją obronę i opowiedział o swoim nawróceniu (Dz 25,13-27; 26,1-32).

Festus znalazł się w trudnej sytuacji po odwołaniu Pawła do cesarza. Musiał wysłać więźnia do Rzymu, ale nie był pewien, jakie konkretnie zarzuty powinien przedstawić w raporcie dla cesarza. Dlatego poprosił króla Agryppę II o pomoc w ocenie sprawy (Dz 25,26-27).

Po wysłuchaniu Pawła Festus uznał, że apostoł nie popełnił niczego zasługującego na śmierć. Agryppa II zgodził się z tą oceną i stwierdził, że Paweł mógłby zostać uwolniony, gdyby nie odwołał się do cesarza (Dz 26,31-32).

Wersety biblijne

Dzieje Apostolskie 24:27; Dzieje Apostolskie 25:1-27; Dzieje Apostolskie 26:24-32

Ciekawostki

• Biblia nie podaje wielu informacji o Festusie poza wydarzeniami związanymi z procesem Pawła.
• Źródła historyczne identyfikują go z rzymskim urzędnikiem Porcjuszem Festusem, który objął urząd namiestnika Judei po Feliksie, prawdopodobnie około lat 59/60–62 po Chrystusie.
• Żydowski historyk Józef Flawiusz przedstawia Festusa jako urzędnika, który po objęciu urzędu starał się ograniczać działalność grup zbrojnych i przywrócić porządek w prowincji.
• Według Józefa Flawiusza Festus sprawował urząd krótko i zmarł po około dwóch lub trzech latach rządów. Informacje te pochodzą ze źródeł pozabiblijnych.
• Historyk Józef Flawiusz przedstawia Festusa jako sprawniejszego administratora niż jego poprzednik Feliks. Informacja ta pochodzi jednak ze źródeł pozabiblijnych.

Zachęta do lektury

Aby poznać rolę Festusa w procesie Pawła, warto przeczytać rozdziały 25–26 Dziejów Apostolskich.